เพิ่งกลับมาจาก นิวเดลี ....... วันนี้ทำ เดลี มา .... โอ้ย ... เซ็ง ... เกลียดกัปตันจริง ๆ เลย เม่ง เห็นแก่ตัว ไม่นึกถึงคนอื่น คือเรื่องของเรื่องก้อมีอยู่ว่า ตอนนี้ บริษัทออกกฎใหม่ว่า ถ้าไป เดลี ลูกเรือจะต้องแชร์ห้องด้วยกัน ยกเว้น กัปตัน กะ ผู้ช่วยนักบิน ให้นอนคนละห้อง .... อ้าว ... แอบเซ็ง ... อยู่ ๆ ก้อจะให้นอนกะใครก้อไม่รุ้ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ... พวกเราลูกเรือ ก้อบอกให้ หัวหน้าไปขอว่า ให้พวกเรานอนบนเครื่องบินแทนก้อได้ แค่ 4 ชั่วโมงเอง แต่ถ้าไปนอนโรงแรม ก้อจะเหลือแค่ 2 ชั่วโมง หรือเอง หักลบเวลาเดินทางไรนู่นนี่ ... เฮ้อ ... พวกเราก้อได้แต่หวังว่าจะได้นอน 4 ชั่วโมงบนเครื่อง หัวหน้าไปขอ แต่ กัปตัน บอกว่า ไม่เอา จะนอนโรงแรม เหตุผล เพราะอยากกินรูมเซอร์วิส ... แค่นั้น ... แล้วพวกกรู ก้อต้องนอนแชร์กัน แล้วถ้าบางคน สูบบุหรี่ ล่ะ กรู ไม่นอนสูดดม สูดดม เหรอเนี่ยะ แล้วถ้าบางคน อยากคุยโทรสับตลอดเวลาล่ะ กรู ก้อต้องนอนฟังเมิงคุยกันใช่ไหม ... โอ้ย ... สารพัดเหตุผลที่ไม่อยากไปนอนแชร์กะคนอื่นที่ไม่รู้จักกัน แต่ กัปตันมีเหตุผลแค่เนี่ยะ .... เม่งโครตเห็นแก่ตัวเลย...ว่าทำไมชีวีตนี้มันไม่เคยทำบุญมั้ง เลยหน้าตาเหียกฟันจอบ สะขนาดนั้น พอพวกเรารู้ว่า ต้องไปนอนโรงแรมกัน ...ลูกเรือ ก้อ เช่งให้ห้องนอนกัปตันมีแมลงต่าง ๆ หรือไม่ก้อท้องเสียไปเลยสะ...เม่ง ... เมิงจะได้นอน เดลี สมใจอยาก ... เพี๊ยง !!!! แล้วเราก้อจับคู่กะเด็กอินโดคนหนึ่ง ชีก้อโอเค ไม่เรื่องมาก ... พอไปถึงห้องนอน .... โอ๊ะ ไมให้เรานอนเตียงเดี่ยวล่ะ ทำไมไม่เป็นเตียงคู่ว่ะ ... เซ็ง อีกล่ะ ... นี่ต้องนอนเตียงเดียวกันอีก .... เฮ้อ เอาว่ะ ... ง่วงโว้ย...นอนก้อนอนอ่ะ เด็กอินโดก้อจัดการนอนก่อนเรียบร้อย แล้วเราก้อนอนที่ฝั่งของเรา ... ปรากฎว่า นอนๆอยู่ ... อ้าวทำไมตัวไหลเกือบตกพื้นอ่ะ ... เราก้อเลยบอกเด็กอินโดว่า นี่ฝั่งยู เนี่ยะมันไหลเลื่อนลงต่ำ เหมือนเราไหม ... เด็กอินโดบอก ก้อไม่นิ ... แล้วเราสองคนก้อ ขำ ก๊าก กันจนหลับ พอตื่นมา ก้อเห็น ลูกเรือ สามคน มันไม่ยอมนอนกัน บอกว่า นอนกะคนอื่นที่ไม่รู้จักไม่ได้ ... เออ นะ ช่างเหอะเราไม่สนใจใครล่ะ ... ขอได้นอนยืดขาก้อพอ ... จากนั้นก้อถามๆกันว่า ห้องเป็นไง ...สรุปว่า ทุกคนได้เตียงคู่ ... ทำไมห้องเราได้เตียงเดี่ยวห้องเดียวอ่ะ ... เวง วันนี้ก้อทำงาน สบายๆไม่มีไร พอจบไฟล์ กัปตัน ก้อบอกว่า รีบ ๆ ออกจากเครื่องกันได้แล้ว เพราะว่าจะดูบอล ... ดู๊ดู มัน ช่างเป็น ผู้ชายที่เห็นแก่ตัวสุด ๆ แต่ก้อสมน้ำหน้ากัปตัน เพราะว่าไม่มีลูกเรือคนไหนอยากคุยด้วยเลย เพราะเวลา กับตันกะใคร คนนั่นไม่ตอบไม่คุยไม่สนใจด้วย...สะจัยมาก สมน้ำหน้าอยากทำตัวเอง ... กิ๊ว กิ๊ว ... กลับมาถึงบ้านก้อได้รับโทรสับจาก Crew Control ว่า ... วดา ตารางเปลี่ยนนะจ้ะ มีข่าวดี ยูไป BANGKOK นะ ว้าววว ... กรี๊ด ... ได้ กทม ด้วย ( ให้ทำไมเนี่ยะ เพิ่งกลับมาเอง ... ไมไม่ให้ยุโรปว่ะ ) |
Posted on Fri 27 Jun 2008 5:34 |
|
||||||||||||
