เพิ่งกลับจากไฟล์ กรุงเทพ
มีเรื่องมาเล่าอีกล่ะ ...
เอาเรื่องหัวหน้าก่อนล่ะกัน
โอ้ย...ภาษาอังกษมันเนี่ยะห่วยแตกมาก ฟังไม่รู้เรื่อง
ไม่ใช่เราคนเดียวนะ
ลูกเรืออีก 13 คน ก้อไม่รู้เรื่อง
แล้วเวลาพูดหรือสั่งให้ทำอะไร
ก้อพูดอยู่นั่นล่ะ พูดเป็น สิบ รอบ ( จะพูดทำไมเนี่ยะ เหมือนกัน )
นิสัยเหมือนผู้หญิงเลย ... แย่ ... สราดดดด ....
ว่าแต่ ขี้เกียจบ่นเรื่องหัวหน้าล่ะ น่าเบื่อ
เอาเรื่อง ผู้โดยสายดีกว่า เนอะ ขำ ๆ

ผู้โดยคนที่ 1 พี่ผู้ชายอ้วน
ผู้โดยคนนี้เป็นคนอาหรับ คิดว่า น่าจะอัพเกรด มานั่งชั้นํธุรกิจ นะ
เป็นคนอ้วน มาก ๆๆๆๆๆๆๆ จริงๆ
เราก้อพาไปยังที่นั่ง
พอพี่ท่านนั่งลงที่เก้าอื้
พี่ท่าน บอกว่า ... ทำไมเก้าอี้นี้ตัวเล็กจัง
เรา (ทำหน้า งง งง และอยากบอกว่า พี่ค่ะ ก้อ พี่อ้วนยังกะพ่อโอ่งไงค่ะ เก้าอี้มันถึงเล็ก)
เราก้อกลัวว่าเข็มขัดที่เก้าอี้จะสั้นไป
ก้อเลยไปหยิบเข็มขัดอีกอันเพื่อมาต่อให้ยาวขึ้น
พี่ท่าน บอกว่า ไม่ต้อง ชั้นไม่ต้องการ
เรา (ทำหน้า เออ ... เห้ย ไม่เอาได้ไงอ่ะ โครตอ้วน เลย) แล้วก้อวางไว้ให้ เผื่อใช้
จากนั้นเราก้อ ซี่เคียวเคบิน ... ไปถึงพี่อ้วนก้อ บอกว่า นี่ไง ชั้นรัดเข็มขัดได้
เรา ... เออว่ะ พี่แกรัดได้จริงๆ ด้วย แต่ว่า อย่างแน่น แบบใต้สะดือ อ่ะ แอบสงสาร กลัวอึดอัด หรือไม่ก้อ กลัวตายคาเก้าอี้สะก่อนอ่ะ เพราะหายใจไม่ออก แต่ดูท่าทาง พี่อ้วนเราเนี่ยะ ภูมิใจมากว่า กรูก้อไม่ได้ใช้เข็มขัดเสริม วุ้ย ... อิอิ

ผู้โดยคนที่ 2
คนนี้ นะ เม่ง ขอทุกอย่างขออยู่ได้ขอเม่งจริงๆ
เข้ามาก้อเราเสริฟน้ำอยู่ ก้อ บอกว่าขอน้ำเปล่า
ดื่มไป สองแก้วติดกัน แล้วก้อขอเพิ่มอีกเรื่อยๆ
เราก้ออ่ะ ให้นะ ถึงแม้ว่าไฟล์จะเต็มก้อตาม เพราะอยู่ในความดูแลของเรา
จากนั้นเราก้อถามว่าเอาไรเพิ่มไหม
ผู้โดยบอกว่า ขอ Immigration card ก่อนเลย จะเขียนเด๋วนี้ เพื่อที่จะประหยัดเวลา เพราะเด๋วจะนอน
เราก้อ อ่ะ เด๋วเอาให้ แต่ว่า ยูก้อมีเวลาเยอะนะ ตั้ง 6 ชั่วโมงนะ
ผู้โดยบอกว่า อืม ... ชั้นจะนอน
เราก้อถามต่อว่า ถ้าอาหารมาเนี่ยะ จะให้ปลุกไหม
ผู้โดยบอกว่า ไม่ต้อง จะนอน
อ่ะ จัดให้ ...ไม่ปลุกนะ
พอคราวนี้ เราก้อถามผู้โดยทุกคนว่าจะทานไรกันบ้าง
มีนั่นนู่นนี่ ... แล้วเราก้อเว้น ผู้โดยคนนี้ไว้ เพราะว่า หลับ
จากนั้น เราก้อเสริฟ ๆ ไป
และแล้ว พี่แก ตื่น ค่ะ ระหว่างเราทำเซอร์วิสอยู่
ผู้โดย ก้อ บอกว่า ไหนอาหาร ชั้นล่ะ
เรา ... อืม ... จะทานไร
ผู้โดย ก้อ อ้าวทำไมทุกคนได้ ทำไม ชั้นไม่ได้ล่ะ ตอนนี้
เรา ... ก้อบอกมาสิ จะทานไร ... เด๋ว ไปเอามาให้ ก้อเมื่อกี้ยูหลับอ่ะ
ผู้โดย อ้าว แล้วไมไม่ปลุก
เรา ... อ้าว ... ก้อว่าไม่ให้ปลุกนี่หว่า ไรว่ะ
ผู้โดย ... เออ ๆ ไปเอาอาหารมาให้ชั้น
ระหว่างที่ผู้โดยคนนี้ทาน ( ยังไม่หมด )
ผู้โดย ... นี่เธอขายของดิวตี้ฟรี ไหม
เรา ... ขายสิ จะเอาไร ก้อเปิดหนังสือดูได้
ผู้โดย ... จะเอาตอนนี้
เรา ... ต้องรอให้เซอร์วิสเสร็จก่อน เด๋วขายให้
ผู้โดย ... อืม ๆ เร็วนะ
เรา...อืม ๆ จะพยายามนะ
พอเราเอาอาหารร้อนไปเสริฟ...
ผู้โดย ... ไม่เอาไม่กิน ค่อยมาเสริฟ อีก สองชั่วโมง ได้ไหม ชั้นยังไม่หิว
เรา ... (เวง ก้อกรูอุ่นไว้แล้วอ่า) ... เราบอกไปเลยว่า อาหารอุ่นแล้ว อีกสองชั่วโมงอาหารจะไม่อร่อย
ผู้โดย ... ก้อเอาไปอุ่นในไมโครเวฟ สิ
เรา ... อุ่นอ่ะ อุ่นได้ แต่ท้องเสียมา ไม่รับผิดชอบ นะ
ผู้โดย ... เออ ๆ งั้นมา กินก้อได้
สรุป ... เม่ง กินหมดเกลี้ยง ไม่เหลือ ... เหมือนจานเพิ่งล้างเสร็จ ยังงั้น .... ( ไหนว่า ไม่หิวไง ว่ะ )
คราวนี้ พอทำเซอร์วิส เสร็จ เราก้อไปถามต่อว่า เลือกของได้ยัง จะเอาอะไร
ผู้โดย ... ไม่เอาล่ะ ขอบคุณ
เรา ... อ้าว อี่นี่ กีฟ กรู ฮาร์ดไทม์ นี่หว่า .... สราดดดดดดดดดดด

ผู้โดยคนที่ 3
ผู้โดยคนนี้มากะเมีย เป็นคู่ที่น่ารักมากเลย รักกันดี ชอบ ๆ
อยู่ ๆ ผู้โดยผู้ชาย ก้อเรียกเรา
เธอ ๆ หาผ้าห่มอีกผืนให้หน่อยสิ ชั้นหนาว และก้อขอ หมอนอีกใบ นะ ของชั้นไม่รู้หายไปไหน ไม่รู้ใครเอาไปอ่ะ ตอนแรกก้อมีนะ แต่ว่าชั้นเข้าห้องน้ำเนี่ยะ หายไปไหนก้อไม่รู้
เรา ก้อบอกว่า สำหรับผ้าห่มอ่ะ เด๋วจัดให้ ส่วนหมอนเนี่ยะ ใช้ผ้าห่มแทนได้ไหม
ผู้โดยก้อบอกว่า แต่เนี่ยะ มีคนขโมยไปจริง ๆ นะ
เราก้อ มองรอบ ๆ ... อ๋อ ... นี่ไง หมอนยู อยู่ที่เมีย อยู่เนี่ยะ ชีหลับอยู่
ผู้โดย หน้าแหก ... อิอิ ... เลยบอกว่า เออ ๆ เอาผ้าห่มมาสองผืนก้อได้นะ ขอบคุณมาก
แต่ผู้โดยก้อแอบอมยิ้ม ....
ชิชะ .... จะมาหลอกเราได้เรอะ ... วดา สะอย่าง หูตาว่องไว

ก้อไม่มีไรมาก ... แค่เอามาเล่าให้ฟังขำๆ น่ารัก ๆ ดี อิอิ
บางทีตอนนั้น เราจะคิดว่า อี่นี่ เม่ง ขออยู่ได้ ขออยู่นั่นล่ะ
แต่คิดในทางที่ดี เค้าก้อจ่ายค่าตั๋วมาแล้ว
จะเป็นผู้โดยจริง หรือ อัพเกรด มา เราก้อทำหน้าที่เราไป เนอะ
กลับมาคิดอีกที ... ก้อ ขำ ๆ น่ารักดีอ่ะ ... บางทีทำให้เรายิ้มได้ เวลานึกถึงพวกเค้าเนอะ
เด๋ว วันหลังจะมาเล่ามุขเสี่ยว ๆ ของผู้โดยให้ฟัง ... ขำดี...