มาแล้น มาแล้น ....

หลังจากเคร่งเครียดกับการสอบ SEP and First Aids
ก้อผ่านไปได้ด้วยดี ... สอบผ่าน...แถมยังได้คะแนนเต็มร้อยคนเดียวในห้องตอนที่ทำ Evacuation Drill
หลังจากสอบไรเสร็จ กัอได้ นัดพี่แพร กะ น้องฝน ไปเต้น Salsa แต่เราเต้นไม่เป็นหรอก ... เต้นเป็นแบบ กระดิ๊บ ๆ นะ
แต่ที่ไป เพราะได้นัดพี่แพรไปแล้ว (คนที่เขียน หนังสือ คู่มือนางฟ้า ) พี่แพรเต้นเก่งมา
ส่วนเรากะ น้องฝน ก้อ beginner จ้ะ ...
แต่คืนนั้น  บอย ไม่ดื่ม ค่ะ เพราะว่ามีบินวันรุ่งเช้า pick up time ก้อ เช้ามั๊กมาก 6 am.
คืนนั้น เราก้อต้องเป็น cinderrealla สินะ เพราะเที่ยงคืนก้อต้องกลับไปนอน
ยังแอบอิจฉาเพื่อน ๆในห้องสอบ ว่า ทำไม มีแต่เราน๊า ที่ต้องไปบิน วันรุ่งขึ้น
คนอื่น ๆ นะ ได้หยุดกัน วัน สองวัน
เอาน่า ... ทำไฟล์ ง่ายๆ แค่ มัสกัต แป๊บเดียวก้อกลับแล้ว
พอวันที่ทำไฟล์ มัสกัต ก้อได้ทำชั้น First class อิอิ ดีใจ ๆ
แต่ว่า แทบไม่ได้ทำงาน เพราะ ขาไป ไม่มีผู้โดย
ขากลับมีแค่คนเดียว แถม ไม่กินไรเลย แค่ดืม champange เอง
แล้วเราก้อช่วย ชั้น Business ทำงาน
ทำแค่ ชงชา แค่ถ้วยเดียว เสร็จล่ะ ทั้งไป กลับ
ง่ายม่ะ ... อิอิ
กลับมาจากไฟล์ ... เริ่มเซ็ง แถม อึดอัด เพราะทั้งอาทิตย์ ไม่ได้ไปไหนเลย
อยู่แต่ในห้อง อ่านหนังสือ นอนก้อน้อย
เลยโทรหาเพื่อน ๆ ไปเมากัน
แต่ ไม่มีใครอยู่เลย
เศร้า แต้ ๆ
แต่คิดขึ้นได้ว่า มีขาเที่ยว ชาว อินโดนีเซีย ชื่อ เดบบี้
ชอบเที่ยว เราก้อเลยโทรไปชวนเลย
สรุปว่าได้เพื่อนมาคนนึง
วันนั้นเลยได้ไปทำสวย ทาน Dinner กัน สองสาวงาม ที่ Ocain at The Royal Le meridien Hotel
ทานเสร็จ ก้อ ไป Drink กันต่อ ที่ PJ มีแต่ ฝรั่งขี้เมา
เอาว่ะ ... ไปกัน ... คืนนี้ เป็นคืนของเราแล้ว
พอไป ก้อ มีเด็กหนุ่มอังกิด หน้าตาดี ถึง ดีมาก น่ารัก เชียว จ้องมองมาทางเรา
เราก้อเต้น ๆๆๆ Dance กระจาย จนเหงื่อ เนี่ยะท่วมตัว พอเหนื่อยก้อ พัก
หลังจากนั่งพักแป๊บนึง ... ก้อ เหตุการณ์เกิดขึ้น

หนุ่มน้อย   :  you are amazing
wada     :  Thanks , its that complement
หนุ่มน้อย   :  yes , you are really and you looks so stunny for me
wada     :  Thanks
หนุ่มน้อย   :  what your name?
wada     :  wada  เราก้อถามกลับไป แต่จำชื่อไม่ได้ล่ะ
หนุ่มน้อย   :  do you want to come to my room?
wada       :  อ้าว ซะงั้น No thanks
หนุ่มน้อย   :  my room is so nice and big ... you will love it
wada      :  its ok ... i still love my room
หนุ่มน้อย   :  i got big bed
wada      :  i got a big bed too and i do LOVE my bed dear
หนุ่มน้อย   :  just come to have a look or drink there or you can ask your friend to come along
wada      :  uhm ... how old are you?
หนุ่มน้อย   :  22 ... U?
wada      :  Oh ... dear ... too young
หนุ่มน้อย   :  so tell me how old are you?
wada      :  i'm older than you almost 10 years darling
หนุ่มน้อย   :  oh ...its ok... age is just the number ... so come up to my room
wada      :  No, thank ... you have less experiece so i dont'
หนุ่มน้อย   :  well ... you have more experience than me so we can share experince.
wada      :  อีเด็กเป-รต กะจะเอาเราไปนอนนี่หว่า... well, i gotta go my husband's coming
หนุ่มน้อย   :  อึ้งเล็กน้อย
ก้อต้องเล่นมุขนี้ สินะ ถึงจะเอาอยู่ ... เด็กเอ๋ยเด็กน้อย ... อย่าเลย ป้าแก่แล้ว ไม่นิยม กิน เด็ก

หลังจากนั้น เรากะ เดบบี้ ก้อ ย้ายไปกันดื่มต่อที่ Embassy at Emirate Palace Hotel
เราสองคนก้อถ่ายรูปกันใหญ่ในนั้น
ดูเหมือนเป็น นักท่องเที่ยว ... ดี ดี ชอบ ชอบ
จากนั้น เราก้อได้เห็น ผู้ชายคนนึง ใส่สูท เท่ห์ ดีจัง ชอบ อ่ะ
แต่ทำไงได้ ความกล้า น้อยกว่า ความด้าน เลย ไม่ได้ไร ก้อ คุย ๆๆๆๆ  เต้น ๆๆๆ กะ เดบบี้
จากนั้น พอหัน กลับมาอีกที ... ผู้ชายคนนั้น อยู่ข้างหลังเรา
อุ้ยเขิลล์ ... แสดงว่า เค้าก้อแอบมองเราอยู่นี่หว่า ....
จากนั้น ก้อคุย กัน ถูกคอ แล้ว อยู่ ๆ เดบบี้ ก้อ ขอตัวกลับบ้านก่อน เพราะว่า เหนื่อย
แถมยังบอกว่า ขอให้ประสบความสำเร็จ นะ คืนนี้
แล้วก้อฝากเราไว้กะ ผู้ชายคนนั้น ...
เอาล่ะสิ ... ทำไงดี จะอยู่ หรือ จะกลับ
เอาว่ะ ... ถ้าไม่อยู่ ก้อไม่ได้สิ ผู้ชาย อ่ะ ... อยู่ ก้อ อยู่ เอา
จากนั้น ก้อ เต้นกัน คุยกันไป สนุกดี เค้าน่ารักมาก สุภาพ มาก ๆ
จากนั้น เกือบ ๆ ตีสาม เรากะเค้า ก้อไปต่อกันที่ Sax bar แต่บังเอิญ เป็น Lebanese night
แต่เราสองคน ก้อยังเต้นกันได้อยู่ อิอิ ตลกดี เต้นแบบ ไม่เข้าจังหวะเลย เต้นกันแบบมั่ว ๆ
จากนั้น เค้าก้อบอกว่า เค้าพักอยู่ที่ Royal Le meridien นั่นเอง
แล้วเค้าก้อชวนให้กลับมา พรุ่งนี้อีก เพื่อไปนั่งกัน ริมสระว่ายน้ำ
เราก้อ โอเค งั้น พรุ่งนี้ เจอกัน
เค้าก้อน่ารักมาก ๆ เดินไปส่งขึ้น แท๊กซี่ แถมยังอยากจะไปส่งถึงบ้านด้วย
แต่เราบอกว่าไม่ต้องหรอก แท๊กซี่ ที่นี่ปลอดภัย
แถมยังจะให้เงินค่าแท๊กซี่เราอีก เราก้อบอกว่า ไม่ต้องหรอก ชั้นจ่ายเองได้

วันรุ่งขึ้น เค้าก้อโทรมาชวน ไปว่ายน้ำ
เราก้อ โอเค ไปกัน
เล่นน้ำกันสักพัก เริ่มหิว ก้อเลยสั่ง Club Sandwish มาทาน
เค้าก้อ ป้อน แฟรนฟราย ให้เรา
เราก้อ ป้อน กลับ ... ต่างคนต่างป้อน(เหมือนคู่รัก ข้าวใหม่ปลามัน )
แต่ว่ายังไม่มีไรเกิดขึ้น
แล้วเค้าก้อบอกว่า เค้าอยากมีแฟน แต่ว่า เราสองคนเป็นเพื่อนกันก่อนนะ
เค้าอยากทำความรู้จักเราให้มากกว่านี้
เอ๊ะ ... นี่เค้าอยากจะรู้จักเราจริง ๆ เหรอ
ตื่นเต้น จัง
เค้าสุภาพ ไม่ล่วงเกินเลย
นี่ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นนะ ... คงเสร็จไปแล้วล่ะ
พอตอนเย็น ก้อไปทานดินเนอร์ กัน
ทานอาหารไทย แถม เค้ายังชอบกิน ส้มตำ กะ ลาบไก่ด้วย
ว้าว ... ดี ๆ กินง่ายแบบนี้ ชอบ ๆ ๆ
ตอนที่ไปร้านอาหารไทย พอดีพนักงานเค้าไม่ยอมเลื่อนเก้าอื้ ให้เรานั่ง
เค้าเกือบจะนั่งลงแล้ว แต่บังเอิญเค้าเห็นว่า พนักงาน ไม่เลื่อนเก้าอื้ ให้วดา นั่ง
เค้าเลย รีบ มาเลื่อนเก้าอื้ ให้เรานั่ง
เรานี่ งง คิดว่า ยูอยากนั่งตรงนี้เหรอ ( ดีนะ ที่ไม่ได้ พูด ออกไป หุหุ )
พออาหารมา เค้าก้อ ตักอาหาร ให้เราทานก่อน เค้าตักอาหารให้เราตลอด
ถ้าเค้ากลืนได้ ก้อคงจะเคี้ยว แล้ว กลืน ให้ด้วยมั้ง
สุภาพบุรุษ จริง ๆๆ ... ( เออ ... คงอาจจะเป็น เฉพาะช่วงแรก ๆ มั้ง )
เด๋ว พอถ้าได้ครอบครองเราแล้วเนี่ยะ คงไม่ทำอย่างนี้หรอก ... คิดว่านะ
ผู้ชายเหมือนกันหมดล่ะ ( สรุปเอง อีกแล้ว )
เอาว่ะ ... ให้โอกาสเค้าดู อีกอย่าง เราก้อยังไม่มีใครด้วย
จากนั้น พอทานไรเสร็จ เค้าก้อ มาส่งขึ้นรถอีกแล้ว
แล้วเค้าก้อบอกว่า พรุ่งนี้ ทาน Lunch กัน นะ
วันแรกเป็นอย่างไร วันที่สองก้อเป็นอย่างนั้น

ส่วนวันนี้ เรามี Airport Standby ต้องนั่งอยู่ที่ airport 4 ชั่วโมง
แล้วเราก้อส่ง sms ไปหาเค้าว่า มาถึง แอร์พอร์ตแล้ว คงกลับ บ่ายสองโมง
แล้วเราก้อ รอ รอ รอ sms จากเค้า แต่ ไม่มีไรส่งกลับมา
พอถึงเวลา เที่ยงปุ๊บ
เราก้อนั่งคุยกะเพื่อนลูกเรือ คนนึง
จากนั้น ... เค้าก้อมา Surprised มายืนอยู่ข้างหลัง
เพื่อนเราทำหน้าแปลก ๆ แบบ อมยิ้ม ว่า ผู้ชายคนนี้ เป็นใคร
เราเลยหันไปมอง ... อ้าว ... ทำไมไม่ sms มาบอก
จากนั้น ก้อ ทาน Lunch กัน ไม่ถึงกะดี เพราะ แอร์พอร์ต ไม่มีไรให้กิน
นอกจาก สตาร์บัคส์ แต่ว่า อิ่มใจ สะมากกว่า
ไม่คิดว่า เค้าจะรักษาสัญญา
จากนั้นเค้าก้อไปส่งเราที่เดิม แล้วเค้าก้อไปทำงานต่อ ...

ต่อไปก้อไม่เหงาอีกต่อไปแล้ว ....
อย่างน้อย ก้อมีเพื่อนไว้คุย ไว้ไปไหนมาไหนด้วย
เราก้อ ไม่รีบร้อน อะไร ... เอาไว้ดูไปเรื่อย ๆ ดีกว่า นะ
แต่ตอนนี้ มีความสุข และ ยิ้มได้ทุกวัน ก้อพอ

เป็นเด็ก ได เต็มตัวแล้ว ... ภาพนี้ต้องมี